یک قانون، نوشتاری برای عدالت...

سال نو مببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببببارک.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 14:29 توسط روابط عمومی گاهنامه قانون |

به نام حضرت دوست...
دانشجویان رشته حقوق و تمامی رشته ها دانشگاه آزاد واحد پیشوا سلام.
سلام به شما که منت گذاشته اید و به وبلاگ خودتان آمدید.
دوستان عزيز شما هم مي توانيد نويسنده ي این وبلاگ باشيد تصويري كه در ذهن ما است ايجاد اولين وبلاگ علمي گروهي دانشگاه پيشوا- ورامين است نه صرفا حقوقي بلكه شامل همه ي رشته ها مي شود چيزي كه تا به حال نبوده و براي اولين بار در حال شكل گيري است

براي نويسنده شدن درخواست خود را به علاوه مشخصات كامل (نام و نام خانوادگي شماره تماس رشته تحصيلي و زمينه علمي قابل فعاليت ) به صورت خصوصي در قسمت نظرات ثبت كنيد.
به امید روزی که همه ی دانشگاه نویسنده این وبلاگ باشند و این جا پاتوقی باشد برای همه دانشجویان.
....................................
....................................
مسئولیت محتوای تارنماهای لینک شده به عهده مدیر همان سایت است.
دادن (یا ندادن) لینک به هر سایت یا وبلاگی به منزله قبول یا رد هویت و یا اطلاعات یا نظریات ایشان از طرف بنده نیست! البته سعی بر این است که سایت ها و وبلاگ های مفید و مرتبط لینک شود.
..............................................

از فرمایشات حکیمانه امیر مومنان و متقیان علی علیه السلام:

نام خدا را بزرگ دار، و جز به حق سخنی بر زبان نیاور، مرگ و جهان پس از مرگ را فراوان به یاد بیاور و هرگز آرزوی مرگ مکن، جز آنکه بدانی از نجات‏یافتگانی!

حق سنگین اما گواراست و باطل سبک و آسان اما کشنده!

از سه کار نباید حیاکرد: خدمت به میهمان، از جا بر خاستن در برابر پدر و آموزگار و طلب حق گر چه اندک باشد!

از گنجهاى بهشت نیكى كردن و پنهان نمودن كار[نیك] و صبر بر مصیبتها و نهان كردن گرفتاریها (یعنى عدم شكایت از آنها) است.

از حوادث گذشته ی تاریخ برای آینده عبرت گیر که حوادث روزگار با هم همانند بوده و پایان دنیا به آغازش می‏پیوندد و همه‏ی آن رفتنی است.

هر چه شنیدی بازگو مکن که نشانه‏ی دروغ‏گویی است و هر خبری را دروغ مپندار که نشانه‏ی نادانی است.

از دوستی با بی‏خردان و خلافکاران بپرهیز، زیرا هر کس را از دوست وی می‏شناسند.

در چیزی بیاندیش که یاری ات دهد!

شرافت به خرد و ادب است نه به ثروت و مال!

به افراد پایین‏تر از خودت توجه داشته باش که راه شکرگزاری تو در برتری است.

سکوت، بوستان اندیشه است!

آب دنياي حرام، همواره تيره و گل‏آلود است، منظره‏اي دلفريب و سرانجامي خطرناک دارد!

روزه ی قلب بهتر از روزه زبان است، و روزه زبان بهتر از روزه شکم است.

کسی که عهد و پیمان خود را رعایت نکند به خداوند یقین ندارد!

هیچ چیز مانند همت بلند انسان را بزرگ نکرد؛ چنان که چیزی مانند شهوت رانی او را به زمین نزد.

خدا را خدا را در مورد يتيمان! نكند آنها گاهي سير و گاهي گرسنه بمانند، نكند آنها در حضور شما در اثر عدم رسيدگي از بين بروند!

هر که از نردبان همت بلند، بالا رود جهانیان او را به دیده تعظیم بنگرند.

پاداش مجاهد شهيد درراه خدا بزرگتر از پاداش عفيف پاكدامني نيست كه قدرت بر گناه دارد و آلوده نمي شود، عفيف پاكدامن فرشته اي از فرشته هاست!

نه مرگ آنقدر ترسناک است و نه زندگی آنقدر شیرین که آدمی پای بر شرافت خود گذارد.

اى پسر آدم! اگر ديدى كه خداى سبحان، نعمتش را پى درپى به تو ارزانى مى دارد و تو نافرمانيش مى كنى، از كيفر او بترس!

هيچكس چيزى را در دل نهان ننمود، مگر آنكه، در سخن نابجايى كه از دهانش مى پرد، يا در صفحات چهره اش، هويدا شود.

چشم از سختى خوار و خاشاک و رنج‏ها فرو بند تا همواره خشنود باشى.

آن کس که لباس حياء بپوشد، کسى عيب او را نبيند.

شگفتا که حسودان از سلامتى خود غافل مانده‏اند!

کسى را به پيکار دعوت نکن، اما اگر تو را به نبرد خواندند بپذير، زيرا آغازگر پيکار تجاوزکار، و تجاوزکار شکست خورده است.

به خدا سوگند اين دنياى شما که به انواع حرام آلوده است، در ديده من از استخوان خوکى که در دست بيمارى جذامى باشد، پست‏تر است.

هر کس تن به سستى دهد، حقوق را پايمال کند، و هر کس سخن چين را پيروى کند دوستى را به نابودى کشاند.

بخشش بيش از خويشاوندى محبّت آورد.

خدا را از سست شدن اراده‏هاى قوى، گشوده شدن گره‏هاى دشوار، و درهم شکسته شدن تصميم‏ها، شناختم.

حکمت را هر کجا که یافتی فراگیر، زیرا حکمت گمشده هر مومن است!

خداوند سفیهان را به سبب ارتکاب معاصی و حکیمان را به علت ترک نهی از منکر لعنت کرد و از رحمت خود دور نمود.

روز دادگرى بر ستمگر سخت تر است از روز ستم بر ستمديده!

.........................................
.........................................
در محضر بهجت عارفان:

ائمۀ اطهار (علیهم السلام) هم ترس از جهنّم داشتند و هم طمع به بهشت، ولی عبادت را برای خوف و طمع نمی کردند.

اگر مسألۀ امام شناسی بالا رود، خداشناسی هم بالا می رود، زیرا چه آیتی بالاتر از امام (علیه السلام)؟! امام آیینه‌ای است که حقیقت تمام عالم را نشان می دهد.

ائمه (علیهم السلام) از حال ما غافل نیستند، اگرچه ما از آن ها غافل باشیم!

نجات برای کسی است که اهل بیت (علیهم السلام) را در همه جا مورد تخاطب و حاضر ببیند.

از محبّت اهل بیت (علیهم السلام) نباید دست برداشت، همه چیز توی محبّت است، اگر چیزی داریم از محبّت است.

اهمّ آداب زیارت این است که بدانیم: بین حیات معصومین (علیهم السلام) و مماتشان، هیچ فرقی وجود ندارد!

به هر اندازه از بیانات اهل بیت (علیهم السلام) دور باشیم، از خود ایشان دوریم!

اگر درست به قرآن عمل می کردیم، با عمل خود دیگران را جذب می کردیم؛ زیرا مردم غالباً – به جز عدّۀ معدود – خواهان و طالب نور هستند.

سبب غیبت امام زمان (عج) خود ما هستیم!

چه قدر بگوییم که حضرت صاحب (عج) در دل هر شیعه‌ای یک مسجد دارد!

ما عظمتی نداریم، همین اندازه عظمت داریم که می ایستیم؛ بعد همین را در رکوع، نصفه می کنیم؛ و بعد به سجده و خاک بر می گردیم.

برخی از مقربین، از شوق لقای بهشت مرده‌اند؛ زیرا شنیدن آیات رحمت و نعمت و یا عذاب و نقمت، در انسان موحّد تکویناً اثر می‌گذارد...

انسان چه قدر به مرگ نزدیک است و در عین حال، چه قدر آن را دور می پندار و از آن غافل است!

هم جنسی و هم شکلی و اختلاط با کفّار، تسلط و حکومت آنها را بر مسلمانان آسانتر می سازد!

هیچ کاری نیست که احتیاط در آن، پشیمانی در پی داشته باشد.

خدا می داند همین عبادتهای ساده و مختصر اگر از اهلش صادر شود، چه اثرها دارد.

فحش و توهینِ نااهل نباید ما را ناراحت کند و از راه و مقصد، سست و دل سرد نماید!

بنده خیال می کنم فضیلت بُکاء [گریه] بر سیدالشهداء (علیه السلام) بالاتر از نماز شب باشد!

خدا کند کند بفهمیم که خرابیم تا به فکر اصلاح و درمان برآئیم.

انسان باید هر روز موضع خود را مشخص کند که آیا اهل حقّ است و یا باطل و پیرو آن.

یک قانون، نوشتاری برای عدالت...

موجیم که آسودگی ما عدم ماست

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

نویسندگان

پیوندها